Ten człowiek ma pewnie pieniądze. Ma wiele mieszkań. Nawet w Paryżu, gdzie miałem okazję
spędzić z nim jakiś kwadrans. Sam projektuje meble (ponoć w paryskim studiu ustawił tylko czerwone
i czarne), od niedawna bawi się w fotografa.
W każdym z przywołanych tematów, w każdej
dziedzinie Lenny daje dowody geniuszu, ale czy
musi rozmieniać się na drobne? Muzyczny talent
ma przecież największy. Od trzeciego roku życia
trenowany. Jest zwierzęciem koncertowym. Nie płotką. Dinozaurem. Może więc zamiast projektować meble, wnętrza, malować, fotografować, powinien pomyśleć
o dźwiękach, na które fani nieumarłego jeszcze rocka czekają. Na cóż to wszystko inne, kiedy uszy milionów słyszących pragną nowych, a nie zdechłych, nie
martwych, ale prawdziwych rockandrollowych nut.
Nie odsmażaj nam więc, Lenny, kotleta sprzed dwudziestu lat. Zaskocz nową jakością. Lenny, nie LENŃ się!
I chociaż szczerze porozmawiaj.

Więcej czytaj w 4. numerze MaleMEN

tekst i wywiad Olivier Janiak
zdjęcia Andrzej Koziar